Teraz albo nigdy - myślał Artur. Mimo wszystko nie był w stanie podejść na luzie. Wszyscy mówią, że to przecież żadna filozofia: podejść i powiedzieć kilka zdań. Artur mimo to nie miał pomysłu, jak to skutecznie zrobić. W stosunku do Anety to nie poskutkowało. Stała pod salą od matematyki podczas przerwy obiadowej i robiła balony z gumy, której słodki zapach rozchodził się po szkolnym korytarzu. Artur wreszcie stanął przed nią i przywitał się. Następnie zagaił: zwróciłem uwagę, że masz fajne sznurówki w tenisówkach. Aneta spojrzała na niego z wyrzutem. Jej sznurówki były bowiem bardzo zniszczone i uznała, że chłopak się z niej nabija. Tym razem jednak nasz nieśmiały bohater starał się zawrzeć znajomość z Klaudią - amatorką jazdy na koniu będącą obiektem westchnień chyba wszystkich chłopaków w szkole. Czuł, że taka szansa już się nie powtórzy, tym bardziej nie chciał jej zmarnować. Wreszcie podszedł. Ładny masz sprzęt jeździecki - powiedział. Dziewczyna podziękowała i zaczerwieniła się. Chłopiec potraktował to jako dobrą monetę. Dużo jeździsz na koniu? - kontynuował. Klaudia przytaknęła i dodała, że jest to jej ulubione zajęcie. Poza tym jest zadowolona z konia, na którym jeździ i zdaje sobie sprawę z tego, że że jej sprzęt jeździecki jest dobrej jakości ponieważ otrzymała go od rodziny ze Stanów Zjednoczonych. Artur był zachwycony. Klaudia była pierwszą dziewczyną, która tak miło potrafiła z nim pogadać i podchodziła do niego zupełnie normalnie. Jak się więc okazało sprzęt jeździecki był idealnym pretekstem do rozmowy. Artur był z siebie dumny. Zaprosił Klaudię na randkę i ta się zgodziła. Teraz wreszcie mógł się pochwalić przed kolegami.
05 2012
